Konuşma sesi bozuklukları, konuşma seslerinin algılanması, fonolojik temsili veya motor üretimindeki güçlükleri kapsayan geniş bir gruptur. Çocuk bir sesi üretemeyebilir, başka bir sesle değiştirebilir veya belirli ses örüntülerini sistematik biçimde farklı kullanabilir (ASHA, n.d.).
Konuşma sesi bozuklukları nasıl değerlendirilir?
Değerlendirmede çocuğun tek tek sesleri söylemesinin yanı sıra sözcük ve bağlantılı konuşmadaki performansı, hata örüntüleri, konuşma anlaşılırlığı ve uyarılabilirliği incelenir. İşitme durumu, oral yapı ve işlevler ile dil gelişimi de gerektiğinde değerlendirmeye dahil edilir.
Konuşma sesi bozukluklarında terapi yaklaşımları
Terapi yaklaşımı bozukluğun niteliğine göre değişir. Motor/artikülasyon temelli yaklaşımlar, minimal çiftler, fonolojik karşıtlıklar, döngüsel yaklaşımlar veya başka kanıta dayalı yöntemler kullanılabilir. Aynı yöntemin tüm çocuklarda kullanılması uygun değildir.
Öğrenilen sesleri günlük konuşmaya aktarmak
Hedef yalnızca terapi odasında doğru sesi üretmek değil, doğru üretimi sözcük, cümle ve doğal konuşmaya genelleyebilmektir. Ev uygulamaları da terapide belirlenen hedeflerle uyumlu, kısa ve doğru pratikler biçiminde planlanmalıdır.
Kaynaklar
- American Speech-Language-Hearing Association. (n.d.). Speech sound disorders: Articulation and phonology [Practice portal]. Retrieved September 28, 2026, from https://www.asha.org/practice-portal/clinical-topics/articulation-and-phonology/
Son güncelleme: 28 Eylül 2026